İskoçya’daki Glasgow Üniversitesi araştırmacıları tarafından yürütülen çalışmada, UK Biobank veri tabanında bulunan 91 binden fazla yetişkinin bir haftalık hareket takip cihazı kayıtları incelendi. Katılımcıların sağlık durumları yaklaşık 12 yıl boyunca takip edildi. Araştırma sonucunda, en az yarım saat boyunca hareket edilmeden geçirilen oturma dönemlerinin her fazladan saatinin kanserden ölüm riskinde yüzde 9’luk artışla bağlantılı olduğu belirlendi.

6 kanser türüyle doğrudan ilişkili

Çalışmada uzun süre aralıksız oturmanın yalnızca genel kanser riskiyle değil, obezite ve tip 2 diyabetle bağlantılı olan bazı kanser türleriyle de ilişkili olduğu ortaya kondu. Karaciğer, böbrek, pankreas, kalın bağırsak, meme ve tiroid kanserleri, uzun süre hareketsiz kalmayla bağlantısı incelenen kanser türleri arasında yer aldı.

Araştırmacılar, uzun süreli oturma dönemlerinin hafif düzeyde fiziksel aktivitelerle bölünmesinin kanserden ölüm riskinin azaltılmasına katkı sağlayabileceğini belirledi. Bulgulara göre, günde bir saatlik oturma süresinin hafif fiziksel aktiviteyle değiştirilmesi, kanserden ölüm riskini yüzde 12 oranında azaltabiliyor. Glasgow Üniversitesi’nden araştırmanın başyazarı Dr. Frederick Ho, çalışmanın sonuçlarına ilişkin yaptığı açıklamada, mevcut sağlık rehberlerinin genellikle orta veya yüksek yoğunluklu egzersizlere odaklandığını belirtti. Ho, “Mevcut sağlık rehberleri genellikle orta veya yüksek yoğunluklu egzersizlere odaklanıyor. Ancak bulgularımız, oturma süresini hafif hareketlerle bölmenin bile metabolik dengeleri korumada ve kanser riskini azaltmada hayati önem taşıdığını gösteriyor” dedi.

Masa başı çalışanlar için önemli sonuç

Çalışmada uzun süre oturmanın özellikle masa başında çalışan kişiler açısından önemli bir risk faktörü olduğu ortaya kondu. Araştırmacılar, gün içerisinde uzun süre hareketsiz kalınmaması ve oturma dönemlerinin kısa süreli hareketlerle bölünmesi gerektiğini belirtti. Uzmanlar, özellikle masa başında çalışanların gün içinde kısa yürüyüşler yapmasını ve hafif fiziksel aktivitelerle uzun oturma sürelerini bölmesini önerdi.