İstanbul’da iş seyahati sırasında sokakta yürürken Can Göktuğ Boz’un samuray kılıçlı saldırısına uğrayan mimar Başak Cengiz, 9 Kasım 2021’de hayatını kaybetti. O dönem 27 yaşında olan saldırgan, savunmasız olduğunu düşündüğü bir kadını hedef aldığını ve cinayeti planlayarak işlediğini itiraf etti. Akıl sağlığının yerinde olduğu belirlenen Boz, yargılama sonucunda ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına çarptırıldı. Ankara’da toprağa verilen genç mimarın ailesi, aradan geçen beş yıla rağmen kızlarının yokluğuna alışamadı.
Başak’ın odası beş yıldır ilk günkü gibi korunuyor
Anne Beyhan ve baba Avni Cengiz, kızlarından geriye kalan eşyaları özenle saklayarak odasını olduğu gibi muhafaza ediyor. Aile, Başak’ın fotoğrafları, kişisel eşyaları ve kendilerine bıraktığı hatıralarla vakit geçirerek onunla bağlarını yaşatmaya çalışıyor. Anne ve baba, mezarı başında yaptıkları açıklamalarda hem olay gününü hem de kızlarıyla ilgili anılarını paylaştı.
“Eşim, ’bir cani, kızımıza kıymış’ dedi, o an yıkıldım”
Kızının nasıl bir saldırıya uğradığını ilk öğrendiğinde büyük bir yıkım yaşadığını anlatan anne Beyhan Cengiz, haberi önce oğlundan almaya çalıştığını söyledi. Oğlunun kendisine durumu anlatamadığını belirten Cengiz, eşini aradığında yaşadıklarını şöyle aktardı:
"Kızımın nasıl öldürüldüğünü ilk başta kimse söylemedi. Oğlumu aradım. Bana, ’anne ben sana bu haberi veremem’ dedi. Daha sonra eşimi aradım. Kızıma ne olduğunu sordum. ’Bir cani, kızımıza kıymış’ dedi. O an yıkıldım. Yüreğim dayanamadı. İnsan hiç tanımadığını birine böyle bir saldırıda bulunur mu. Kılıç olayını duyunca daha da çok yıkıldım. Bu durum bizi beş sene içinde ailecek mahvetti. Böyle bir canavarlığı ve vahşeti hala çözemiyorum. Başaklar yaşamalı, kadınlarımızı ve evlatlarımızı korumak için önlem alıp toplum olarak değişmemiz lazım. Herkes çözüm bulmak zorunda. Artık çığ gibi büyüyor bu durum"
Cinayetten önce annesinden kendisini uyandırmasını istemiş
Olaydan önceki gece kızının kendisine mesaj gönderdiğini anlatan Beyhan Cengiz, Başak’ın sabah teslim edeceği proje nedeniyle uyuyamadığını ve uyandıktan sonra yeniden uyumamak için annesinden kendisiyle sohbet etmesini istediğini söyledi. Eşiyle birlikte kızını aradıklarını belirten anne Cengiz, o gün boyunca Başak’ın durumunu takip ettiğini ifade etti.
"Başak, olay gecesi bana mesaj atmıştı. ’Anne uyuyamıyorum. Sabah projemi teslim edeceğim. Beni uyandır. Uyandırdıktan sonra da sohbet et ki daha geri uyumamayım’ yazmış. Ben de eşime söyledim. Unutursam bana hatırlat dedim. Babası da ben de aradım. İkimiz de konuştuk. O gün sürekli kızımı aradım. Her şeyin yolunda olup olmadığı sordum. Çok uykusunun geldiğini söyledi. Ben de yüzü ak şekilde Ankara’ya döneceğini söyledim. Projesinin beğenileceğini ifade ettim. Gerçekten de öyle oldu. Sunduğu projesiyle kendinden daha üst mevkideki kişiler tarafından tebrikler almış. Başak sevinçle bizi aradı. Tebrik edildiğini söyledi. Daha sonra kendisine ulaşamadık. Yorgun olduğunu ve dinlendiğini düşündük. Daha sonra yaşadığı olayın da haberi geldi"
Kadın cinayeti haberine ağlayan bir genç kadındı
Başak’ın yardımsever, çalışkan ve merhametli kişiliğiyle tanındığını anlatan annesi, kızının kadınlara yönelik şiddete karşı duyarlılığını da hatırlattı. Birlikte televizyon izledikleri sırada ekrana gelen kadın cinayeti haberine ağladığını belirten Beyhan Cengiz, kızının o gün söylediği sözleri unutamadığını dile getirdi.
"Başak’ı kime sorsanız aynı şeyi söylerdi. Çok çalışkan, merhametli, küçük yaştan itibaren herkesin ihtiyacını kimse demeden anlardı ve hemen yardımına koşardı. Arkadaş canlısı biriydi. Paylaşmayı seven gururlu, şakacı, diyaloğu güzel biriydi. Yürüyüşü bile çok asildi. Çocukla çocuk, büyükle büyük olan biriydi. Kendisini çok iyi ifade eder, akıcı konuşurdu. Bir gün televizyon izliyorduk. Kadın cinayeti haberi gördü ve ağlamaya başladı. Sarıldım ona. ’Anne ağlamamız hiçbir şey ifade etmiyor. Bu kadınlar için bir şeyler yapmamız lazım’ demişti. Bu tür olaylara çok duyarlıydı. Çok vicdanlıydı"
“Başak artık sadece benim evladım değil”
Kızı için hazırladığı metni mezarı başında okuyan anne Cengiz, beş yıldır dinmeyen özlemini ve başka kadınların benzer acılar yaşamaması yönündeki temennisini dile getirdi.
"Bir anne için zamanın durduğu, nefesinin kesildiği o acı günün üzerinden tam beş sene geçti. Savunmasız biri olduğu için acımasızca katledilen, hayattan koparılan kızımın kokusunu, gülüşünü ve bana ’anne’ deyişini özlemekten içim yangın yerine döndü. Kadın katliamları beni umutsuzluğa düşürdüğünde kızımın mezar taşında yazılı ’Bana gidişim tohumun toprağa düşmesi gibi. Tohumlar filizlenip can bulacak. Bugün acıyla yoğrulsam da o filizlere tutunarak ayakta duruyorum’ sözüyle umut buluyorum. Başak artık sadece benim evladım değil. Bu ülkede masumiyetin, adaletin ve yaşama hakkı elinden alınan tüm kadınların simgesidir. Onun adı hep yaşamalı ki başka Başaklar solmasın, annelerin yüreği dağlanmasın. Burada durup kızımı üzmek ve ağlamak istemezdim. Gözlerime sözüm geçmiyor. Yüreğim hüzünlenince gözlerimden yaşlar süzülüyor. Kızım sen üzülme. Senin yapmak istediklerini kardeşlerin yapacak. Toprağa bıraktığın ve filizlenen kardeşlerin seni hiç unutmayacak. Kızım seni rahmetle ve bitmeyen bir özlemle anıyorum. Nurlar içinde yat. Mekanın cennet olsun kınalı kuzum."
“Bu odada onu yaşatıyoruz”
Kızının odasına girdiklerinde anılarıyla teselli bulduklarını söyleyen Beyhan Cengiz, Başak’ın eşyalarına dokunarak onunla konuştuğunu anlattı. Anne Cengiz, "Bu odaya girdiğimde Başak’ın hatıralarıyla huzur buluyorum. Zaten Başaklar huzur demek başarı demek. Başak’ın anıları hatıraları o kadar çok ki hangisini anlatayım ki. Dokunduğu yere güzellik verirdi aynı ismi gibi yeşeren filizlenen kök salan bir evlattı. Bu oda da onu yaşatıyoruz. Babasıyla odaya girdiğimizde huzur bulup yavrumuzun hatıralarına dokunup onu anarak huzur içinde ayrılıyoruz." dedi.
Baba Cengiz: “Ailemiz paramparça oldu”
Baba Avni Cengiz de olaydan önce kızıyla telefonda görüştüğünü ve proje teslimi için sabah kendisini uyandırmasını istediğini anlattı. Akşam saatlerinde kızlarından haber alamadıklarını belirten baba Cengiz, polislerin oğlunu arayarak hastaneye gelmesini istemesi üzerine İstanbul’a gittiklerini söyledi.
"Olay gününden önceki akşam telefonda kızımla konuşmuştum. Hazırladığı projeyi teslim edeceğini ve sabah kendisini uyandırmamı istedi. Sabah arayarak uyandırdım. Projesini firmaya teslim etmişti. Akşam saatlerinde aradık ama haber alamadık. Bir süre sonra polisler oğlumu aramış. Kardeşinin kaza yaptığını söyleyerek hastaneye gelmesi gerektiğini belirtmişler. Hemen yola çıktık. İstanbul’a gittik. Hastaneye gittiğimizde kızımın kalbinin durduğunu söylediler. O an hepimiz şok olduk. Daha sonra olayın gerçek yüzünü öğrendik. Biri kızıma arkasından kılıçla saldırmış. O hafta Ankara’ya dönecekti. Öncesinde beraber İstanbul’da vakit geçirmiştik. En son o zaman görüşmüştük. Kızım gitti, bizi acılara boğdu. 5 yıl geçti. Acımız hala taze. Mezarına gelince huzur buluyoruz ama o yok"
Başak’ın eğitim hayatı boyunca kendisiyle yakından ilgilendiğini belirten Avni Cengiz, kızının Safranbolu’da üniversite okuduğu dönemde de sık sık yanına gittiğini ve birlikte vakit geçirdiklerini söyledi. Kızının çalışkan ve düzgün karakterli biri olduğunu ifade eden baba Cengiz, "Başak fen lisesinde okumuştu. Okuluna beraber gider gelirdik. Üniversite eğitimi için 5 sene Safranbolu’da kalmıştı. Yanına giderdim. Dertleşirdik. Çok farklı bir kızdı. Edepli, düzgün, çalışkan biriydi. Sürekli ders çalışırdı. İlk zamanlarda bir şey anlamıyorduk ama acımız sonradan çok büyüdü. 5 yıldır mezarına geliyorum. Ailemiz paramparça oldu" diye konuştu.
Kızının adının mezun olduğu fakülteye verilmesini istedi
Kızının vefatının ardından çalıştığı kurumun yetkililerinin destek sözü verdiğini ancak daha sonra kendileriyle iletişim kurmadığını öne süren Avni Cengiz, bu süreçte yaşanan yanlış anlaşılmalara da tepki gösterdi. Ailenin herhangi bir maddi yardım almadığını ve kimseden para talep etmediğini belirten baba Cengiz, tek isteğinin kızının mezun olduğu fakülteye adının verilmesi olduğunu söyledi.
"Başak’ın çalıştığı kuruma tepkiliyim. Oranın yetkilileri Başak öldüğü zaman yanımıza birilerini gönderdi. Her türlü destekte bulunacaklarını söylediler. İnsanlar da bu durumu yanlış anladı. Birilerinin bize para verdiğini düşündü. Oysa ki kimse bize para vermedi. Biz de kimseden para istemedik. Yönetim kurulu başkanıyla Başak öldüğünde görüşmüştük. Daha sonra bizimle irtibatı kesti ve hiç aramadı. Sadece Cumhurbaşkanımızdan bir istekte bulundum. Kızımın mezun olduğu fakülteye isminin verilmesini rica ettim. 15 gün içinde kızımın adı okuduğu okula verildi. Daha sonra okul yönetimi bizi Safranbolu’da çok iyi ağırladı ve her yıl da mezuniyet törenlerine çağırırlar. Bunun dışında kimseden bir şey istemedik"
Baba Cengiz, kızının odasında geçirdikleri zamanın kendilerine iyi geldiğini belirterek, "Bu odada zaman geçirmek bize huzur veriyor. Başak’ın anıları ve yaptıkları canlanıyor her geldiğimizde. Başak’ı özlüyoruz. Özlemimizi gideriyoruz. Başak’ın hatıraları burada. Verilen hediyeleri burada. Onsuz bir günümüz geçmiyor. Buraya geliyoruz Başak ile konuşuyoruz. Zamanımız öyle hüzünlü geçiyor" dedi.
